ოთხშაბათი, 23.05.2018, 17:49
http://roma.ge
მთავარი რეგისტრაცია შესვლა
მოგესალმები, სტუმარი · RSS
[ ახალი შეტყობინებები · მონაწილეები · ფორუმის წესები · ძებნა · RSS ]
მეზღვაურთა გაერთიანებული ფორუმი » ☜♡☞ მეზღვაურთა ფორუმი ☜♡☞ » ☜♡☞ მედიცინა, კულინარია და დიეტა ☜♡☞ » სამედიცინო ენციკლოპედია
სამედიცინო ენციკლოპედია
SEAMANთარიღი: ორშაბათი, 28.06.2010, 17:05 | შეტყობინება # 301
ყველაზე მაგარი ფორუმელი
ჯგუფი: ადმინისტრატორები
შეტყობინებები: 1423
რეპუტაცია: 1
სტატუსი: Offline
ფილტვებისა და ბრონქების კარცინომა, წესისამებრ, ერთად განიხილება ბრონქოპულმონური კიბოს სახელწოდებით. განასხვავებენ მის ორ ძირითად ფორმას: მსხვილი ან წვრილი ბრონქიდან წარმომავალ ფილტვის ცენტრალურ კიბოს (80%) და თავად ფილტვის ქსოვილისგან განვითარებულ ფილტვის პერიფერიულ კიბოს. გარდა ამ ორი ძირითადი ფორმისა, გვხვდება, თუმცაღა იშვიათად, მედიასტინალური, მილიარული (კვანძოვანი) და სხვა სახის კარცინომებიც. ფილტვის კიბო ჰისტოლოგიური შენების მიხედვით უმეტესად ბრტყელუჯრედოვანია. შედარებით იშვიათად გვხვდება ჯირკვლოვანი (ადენოკარცინომა), მკვეთრად ანაპლაზიური, წვრილუჯრედოვანი და სხვა ვარიანტებიც.
ფილტვის კარცინომის განვითარებას შესაძლოა წინ უძღოდეს ქრონიკული ანთებითი პროცესები: ქრონიკული პნევმონია, ბრონქოექტაზიური დაავადება, ადრე გადატანილი ტუბერკულოზის შედეგად ფილტვის ქსოვილში გაჩენილი ნაწიბურები და სხვა. არანაკლებ მნიშვნელოვან როლს ასრულებს მოწევა - სტატისტიკის თანახმად, ფილტვის კიბო მწეველებს უფრო ხშირად ემართებათ, ვიდრე არამწეველებს. დღეში ორ კოლოფზე მეტი სიგარეტის მოწევის შემთხვევაში ფილტვის კარცინომის განვითარების ალბათობა 15-25-ჯერ იზრდება. დაავადების განვითარებას ხელს უწყობს აზბესტის მტვერი (აზბესტის ქარხნებში მომუშავეთათვის) და გამოსხივებაც.

სიმპტომები და მიმდინარეობა. ფილტვის კარცინომის კლინიკური გამოვლინება იმაზეა დამოკიდებული, სად ჩამოყალიბდა პირველადი წარმონაქმნი - ბრონქში თუ ფილტვის ქსოვილში.
ბრონქის (ცენტრალური) კიბო, ჩვეულებრივ, მშრალი ხველით იწყება. შემდეგ წარმოიშობა ნახველი, რომელსაც არცთუ იშვიათად აქვს სისხლის მინარევი. ამ ფორმის კარცინომისთვის დამახასიათებელია ფილტვის უმიზეზო ანთება (პნევმონიტი), რომელსაც თან სდევს ძლიერი ხველა, მაღალი ტემპერატურა, საერთო სისუსტე, ზოგჯერ - გულმკერდის ტკივილიც. პნევმონიტის მიზეზია სიმსივნური წარმონაქმნით ბრონქის სანათურის დროებითი დახშობა თანდართული ანთების გამო. ამასთან ერთად ვითარდება ამა თუ იმ სეგმენტის ან წილის ატელექტაზი (უჰაერობა), რომელსაც აუცილებლად ახლავს თან ინფექციის აფეთქება ატელექტაზურ უბანში. სიმსივნის ირგვლივ ანთებითი კომპონენტის შემცირების შემთხვევაში ბრონქის სანათური ნაწილობრივ აღდგება, ატელექტაზი და ყველა სხვა პათოლოგიური მოვლენა დროებით ქრება, თუმცა რამდენიმე თვეში კვლავ იფეთქებს. ხშირად პნევმონიტის აფეთქების ამ ტალღებს მიიჩნევენ გრიპად, ბრონქიტის გართულებად და ავადმყოფს რენტგენოლოგიური გამოკვლევის გარეშე უტარებენ მედიკამენტურ მკურნალობას, ზოგჯერ კი ფილტვებს აშუქებენ პნევმონიტის ჩაქრობის შემდეგ, ამ დროს კი კიბოსთვის დამახასიათებელი ატელექტაზის სიმპტომი უკვე გამქრალია და დაავადება ამოუცნობი რჩება. შემდგომში დაავადება იძენს მყარ მიმდინარეობას შეუპოვარი ხველით, მზარდი სისუსტით, ტემპერატურის მატებით და გულმკერდის ტკივილით. ჰიპოვენტილაციისა და ფილტვის წილის ან მთელი ფილტვის ატელ¬ექტაზის შემთხვევაში ირღვევა სუნთქვა.
ფილტვის ქსოვილში განვითარებული პერიფერიული კარცინომა საწყის სტადიაში თითქმის არავითარი სიმპტომით არ ვლინდება. მას ხშირად შემთხვევით, პროფილაქტიკური რენტგენოლოგიური გამოკვლევის დროს აღმოაჩენენ. მკვეთრი სიმპტომები, მაგალითად, ძლიერი ტკივილი, ხველა და ტემპერატურის მატება, მხოლოდ სიმსივნის ზრდის, ანთებითი პროცესების თანდართვის, სიმსივნის ბრონქში ან პლევრაში ჩაზრდის შემთხვევაში აღმოცენდება. შორს წასულ სტადიაში, როდესაც სიმსივნე პლევრის ღრუსაც მოიცავს, ვითარდება კიბოსმიერი პლევრიტი და პლევრის ღრუში გროვდება სისხლიანი ექსუდატი.
მეტასტაზირება. ფილტვის კარცინომის მეტასტაზირება ხდება როგორც ლიმფოგენური (ლიმფის), ისე ჰემატოგენური (სისხლის) გზით. შესაძლოა, დაზიანდეს ფილტვის ძირის, შუასაყრის, კისრისა და მკერდის ძვლის ლიმფური კვანძები. ჰემატოგენურად კიბო შესაძლოა გავრცელდეს ღვიძლში, ძვალში, თავის ტვინსა და ფილტვის კარში. ადრეული მეტასტაზირებით და აგრესიული მიმდინარეობით გამოირჩევა წვრილუჯრედული კიბო.


http://seaman.ge
 
SEAMANთარიღი: ორშაბათი, 28.06.2010, 17:05 | შეტყობინება # 302
ყველაზე მაგარი ფორუმელი
ჯგუფი: ადმინისტრატორები
შეტყობინებები: 1423
რეპუტაცია: 1
სტატუსი: Offline
დიაგნოსტიკა. დაავადების საწყის სტადიებში ავადმყოფის გასინჯვა ნაკლებად ინფორმაციულია. ფილტვის ქსოვილის მკვეთრი დაზიანების ან მოზრდილი ატელექტაზის შემთხვევაში თავს იჩენს ქოშინი, სახეს მონაცრისფრო-მოთეთრო ფერი ედება, ატელექტაზის მხარეს ვარდება გულმკერდის ყაფაზი. ფილტვის კარცინომის დროს სისხლში ედს-ი საკმაოდ ადრე იმატებს, ზოგჯერ ლეიკოზი და ანემიაც კი ვითარდება. ფილტვის კიბოს ამოსაცნობი ძირითადი მეთოდი რენტგენოლოგიური კვლევაა. ცენტრალური კიბოსთვის დამახასიათებელი სიმპტომია ატელექტაზი, ხოლო პერიფერიულის დროს სურათზე ჩანს მომრგვალო, ინტენსიური, არასწორკონტურებიანი ჩრდილი, საიდანაც ფილტვის ფუძისკენ "ბილიკი" მიემართება (ამას კიბოსმიერი ლიმფანგიტი განაპირობებს). თუ ფილტვის ფუძეში არსებულ ლიმფურ კვანძებში მეტასტაზებია განვითარებული, რენტგენოგრამაზე ეს კვანძები ერთმანეთში გარდამავალი ჩრდილების სახით აღიბეჭდება. რენტგენოგრამის გადაღება აუცილებელია ორ - პირდაპირ და გვერდით - პროექციაში. ხშირად ტარდება ტომოგრაფიაც. როდესაც რენტგენოლოგიური კვლევა ზუსტი დიაგნოზის დასასმელად, საკმარისი არ არის, ტარდება ბრონქოგრაფია.

კვლევის მეორე მნიშვნელოვანი მეთოდია ბრონქოსკოპია, რომელიც ავლენს ბრონქის სანათურში ჩაზრდილ სიმსივნეს, ბრონქის კედლის ინფილტრაციას ან მიჭყლეტას. დიაგნოზის დასადასტურებლად აუცილებელია მორფოლოგიური კვლევა. 6-8-ჯერ იკვლევენ ნახველს კიბოს ატიპური უჯრედების აღმოსაჩენად. გარდა ამისა, იკვლევენ სიმსივნის ზედაპირიდან აღებულ ნაცხს. ზოგჯერ ბრონქოსკოპიის დროს სპეციალური ინსტრუმენტით ბიოფსიასაც ატარებენ. შუასაყრის ლიმფური კვანძების მეტასტაზირებაზე ეჭვის შემთხვევაში ტარდება მედიასტინოსკოპია.
ფილტვის წვრილუჯრედოვანი კარცინომის შემთხვევაში, უპირველეს ყოვლისა, უნდა შეფასდეს დაავადების გავრცელების ხარისხი, რაც მიიღწევა ჩონჩხის სცინტიგრაფიით, ძვლის ქსოვილიდან აღებული ნაცხის გამოკვლევით, ღვიძლის ექოსკოპიური გამოკვლევით, თავის ტვინის ტომოგრაფიული გამოკვლევით.
მკურნალობა. მკურნალობის მეთოდი კიბოს ჰისტოლოგიური ფორმის, მისი გავრცელებისა და მეტასტაზების არსებობა-არარსებობის გათვალისწინებით შეირჩევა.
ფილტვის არაწვრილუჯრედული კიბოს შემთხვევაში შესაძლოა დაინიშნოს როგორც წმინდა ქირურგიული, ისე კომბინირებული მკურნალობა, თუმცა შორეული შედეგის თვალსაზრისით მეორე სჯობს. კომბინირებული მკურნალობა იწყება პირველადი სიმსივნისა და მეტასტაზების უბნის დისტანციური გამათერაპიით. ორ-სამკვირიანი ინტერვალის შემდეგ ხორციელდება ქირურგიული ჩარევა: მთელი ფილტვის (პულმონექტაზია) ან მისი ერთი ან ორი წილის (ლობექტომია) ამოკვეთა. ფილტვის ოპერაცია, განსაკუთრებით - სიმსივნური დაავადებისგან დასუსტებული ავადმყოფისთვის, მძიმე ჩარევად მიიჩნევა და მოითხოვს სპეციალურ მომზადებას, ქირურგისა და ანესთეზიოლოგის მაღალ კვალიფიკაციას, ოპერაციის შემდგომ სათანადო მოვლას.

ოპერაციისთვის ავადმყოფის მომზადება ითვალისწინებს ზოგად გამაჯანსაღებელ ღონისძიებებს - სრულფასოვან კვებას (ცილებითა და ვიტამინებით მდიდარ რაციონს), ანთების საწინააღმდეგო თერაპიას ანტიბიოტიკებითა და სულფანილამიდებით (მათ შორის - ანტიბიოტიკის შეყვანას დაზიანებულ ადგილას ბრონქოსკოპიის მეშვეობით), გულ-სისხლძარღვთა მატონიზებელი პრეპარატების მიღებას და სამკურნალო, განსაკუთრებით - სუნთქვითი, ვარჯიშების ინტენსიურ ჩატარებას.
ოპერაციის შემდგომ პერიოდში უზრუნველყოფილ უნდა იქნეს ავადმყოფისთვის ჟანგბადის მუდმივი მიწოდება. ნარკოზიდან გამოსვლის შემდეგ პაციენტს ათავსებენ ნახევრად მჯდომარე მდგომარეობაში და უკონტროლებენ პულსს, არტერიულ წნევას, სუნთქვის სიხშირეს და ზოგად მდგომარეობას. გარდა ამისა, პირველი 2-3 დღის განმავლობაში ტარდება პლევრის ღრუს აქტიური ასპირაცია ოპერაციის დროს ჩადგმული დრენაჟიდან.


http://seaman.ge
 
SEAMANთარიღი: ორშაბათი, 28.06.2010, 17:05 | შეტყობინება # 303
ყველაზე მაგარი ფორუმელი
ჯგუფი: ადმინისტრატორები
შეტყობინებები: 1423
რეპუტაცია: 1
სტატუსი: Offline
ოპერაციის შემდეგ, ავადმყოფის მდგომარეობის, ოპერაციის მასშტაბისა და შესაძლო გართულებების გათვალისწინებით, ინიშნება ანტიბიოტიკები და სხვა მედიკამენტები. კვების რეჟიმი არ იცვლება, თუმცა პირველ დღეებში დიეტა რამდენადმე შეზღუდულია. სისხლის მიმოქცევის გაუმჯობესებისა და ჯანმრთელ ფილტვში შეგუბებითი პნევმონიის განვითარების თავიდან ასაცილებლად ოპერაციის მეორე დღიდანვე იწყებენ სუნთქვით ვარჯიშებს.
თუ ოპერაცია საკმარისად რადიკალურად არ ჩატარდა, მოსალოდნელია ფილტვის კარცინომის რეციდივი. ჩარჩენილ მსხვილ ბრონქში სიმსივნური წარმონაქმნის ზრდა განახლდება, თუ ოპერაციამდე ადგილი ჰქონდა მისი კედლის მნიშვნელოვან ინფილტრაციას ხილული სიმსივნის საზღვრებს გარეთ. რეციდივების მკურნალობა, ჩვეულებრივ, პალიატიურია.

ფილტვის კარცინომის დისემინირებული ფორმის დროს მკურნალობის ძირითად მეთოდს წარმოადგენს ქიმიოთერაპია. დამატებით მიმართავენ სხივურ თერაპიას. ოპერაციული ჩარევა იშვიათია.
გავრცობილი კიბოს, შორეული მეტასტაზების, ლავიწზედა ლიმფური კვანძების დაზიანებისა და ექსუდაციური პლევრიტის შემთხვევაში ნაჩვენებია კომბინირებული ქიმიოთერაპია. მისი უეფექტობისა და თავის ტვინში მეტასტაზების არსებობის შემთხვევაში ტარდება დასხივება, რომელსაც პალიატიური ეფექტი აქვს.
ფილტვის კიბოს ძლიერ გავრცობილი და არაოპერირებადი ფორმების შემთხვევაში პალიატიური მიზნით ტარდება დისტანციური გამათერაპია ან ქიმიოთერაპიის კურსი, ზოგჯერ - ორივე. პალიატიური სხივური თერაპია და სიმსივნის საწინააღმდეგო პრეპარატებით მკურნალობა ავადმყოფს დროებით გამოაკეთებს და სიცოცხლეს უხანგრძლივებს.

პროფილაქტიკა. ფილტვის კარცინომის პროფილაქტიკა ითვალისწინებს ფილტვებსა და ბრონქებში მიმდინარე ანთებითი პროცესების თანამედროვე და სწორ მკურნალობას (მათი გაქრონიკულების აღკვეთას). მეტად მნიშვნელოვანი პროფილაქტიკური ღონისძიებაა მოწევისთვის თავის დანებება. მავნე საწარმოებში, სადაც მაღალი ხარისხის დამტვერიანებაა, პერსონალმა უნდა გამოიყენოს ნიღბები, რესპირატორები და სხვა დამცავი საშუალებები.


http://seaman.ge
 
SEAMANთარიღი: ორშაბათი, 28.06.2010, 17:06 | შეტყობინება # 304
ყველაზე მაგარი ფორუმელი
ჯგუფი: ადმინისტრატორები
შეტყობინებები: 1423
რეპუტაცია: 1
სტატუსი: Offline
ღვიძლის კარცინომა შესაძლოა იყოს როგორც პირველადი ანუ ღვიძლის უჯრედებიდან წარმომავალი, ისე მეორეული - ღვიძლის ქსოვილში ჩაზრდილი რომელიმე ორგანოს კიბოს მეტასტაზი. მეტასტაზური სიმსივნე პირველად კიბოზე 20-ჯერ ხშირად გვხვდება. სხვადასხვა ლოკალიზაციის ავთვისებიან სიმსივნეთა მესამედზე მეტი ჰემატოგენური გზით ღვიძლს აზიანებს. ღვიძლის პირველადი კარცინომა იშვიათი დაავადებაა - მის წილად ავთვისებიან სიმსივნეთა 0,2-3% მოდის. დაავადებულებს შორის ჭარბობენ 50-65 წლის მამაკაცები. მამაკაცების 90%-სა და ქალების 40%-ში ღვიძლის პირველადი სიმსივნე ავთვისებიანი ხასიათისაა.
ღვიძლის კიბოს განვითარებას ხელს უწყობს ქრონიკული ვირუსული B ჰეპატიტი (იგი ჰეპატომის მქონე პაციენტთა 80%-ს აღენიშნება). ვირუსმატარებლებს ღვიძლის უჯრედული კიბოს განვითარების ალბათობა ორასჯერ მეტი აქვთ, ამასთანავე, მამაკაცებს - უფრო მეტი, ვიდრე ქალებს. ჰეპატომით დაავადებულთა დაახლოებით 60-90% აქვს ღვიძლის ციროზი.
ღვიძლის კარცინომის განვითარებას ხელს უწყობს ჰემოქრომატოზი (ორგანიზმში რკინის სიჭარბე), ღვიძლის ქრონიკული დაავადებები: ჰეპატიტი, ნაღველკენჭოვანი დაავადება, პარაზიტული დაავადება (ოპისტორქოზი, შისტოსომოზი და სხვა), ასევე - სიფილისი და ალკოჰოლიზმი.
შესაძლოა, ღვიძლზე კანცეროგენული გავლენა მოახდინოს მრეწველობის პროდუქტებმა: პოლიქლორირებულმა დიფენილმა, ქლორირებულმა ნახშირწყლოვანმა ხსნარებმა (მაგალითად, ნიტროზამინებმა), ქლორის შემცველმა ორგანულმა პესტიციდებმა, ორგანულმა ნაერთებმა (საკვებ პროდუქტებში, მაგალითად, არაქისში, შემავალმა აფლატოქსინმა).
ღვიძლის პირველად კიბოებს შორის განასხვავებენ ჰეპატოცელულარულ კარცინომას (ჰეპატომა, ღვიძლუჯრე დოვანი კიბო, რომელიც პარენქიმული წარმომავლობისაა), ჰეპატობლასტომას (ბავშვთა ღვიძლის ავთვისებიანი სიმსივნე), ქოლანგიოკარცინომას (სანაღვლე გზების ეპითელიუმიდან წარმოშობილი სიმსივნე, რომლის წილადაც მოდის ღვიძლის პირველადი კიბოს 5-30%), ღვიძლის ანგიოსარკომას (იმავე ჰემანგიოენდოთელურ ავთვისებიან სიმსივნეს, რომელიც ღვიძლის ერთ-ერთი ყველაზე ავთვისებიანი სიმსივნეა და სისხლძარღვების ენდოთელიუმისგან წარმოიშობა).
ღვიძლის მეტასტაზური კიბოს უჯრედული შენება შეესაბამება იმ ორგანოს პირველადი სიმსივნის შენებას, საიდანაც იღებს სათავეს მეტასტაზი.

სიმპტომები და მიმდინარეობა. ღვიძლის კარცინომის საწყის სტადიაში შეიმჩნევა დისპეფსიური დარღვევები (უმადობა, გულისრევა, ღებინება), მარჯვენა ფერდქვეშა არეში სიმძიმის შეგრძნება, ყრუ ტკივილი, ცხელება, საერთო სისუსტე, წონის კლება და ანემია.
რამდენიმე კვირაში ღვიძლი დიდდება (ასიდან 88 შემთხვევაში). შესაძლოა, ხესავით გამაგრდეს და დაიხორკლოს. ღვიძლის საპროექციო არის ხელით გასინჯვისას შესაძლოა აღმოჩენილ იქნეს მტკივნეული სიმსივნური წარმონაქმნი (ათიდან 5 შემთხვევაში). თანდათანობით ძლიერდება სიყვითლე, ღვიძლის უკმარისობის ნიშნები (ათიდან 6 შემთხვევაში). პაციენტების 10-15%-ს უვითარდება შინაგანი სისხლდენა და შოკი. მოსალოდნელია ენდოკრინული დარღვევებიც (მაგალითად, კუშინგის სინდრომი), რომელთა მიზეზსაც წარმოადგენს სიმსივნური უჯრედების მიერ ჰორმონის მსგავსი ნივთიერების სეკრეცია.
მეტასტაზირება. ღვიძლის პირველადი კარცინომისთვის დამახასიათებელია ადგილობრივი ინვაზიური ზრდა. სიმსივნე განსაკუთრებით ხშირად ჩაიზრდება დიაფრაგმაში. შორეული მეტასტაზები მეტწილად (ასიდან 45 შემთხვევაში) ფილტვებში აღმოცენდება.


http://seaman.ge
 
SEAMANთარიღი: ორშაბათი, 28.06.2010, 17:06 | შეტყობინება # 305
ყველაზე მაგარი ფორუმელი
ჯგუფი: ადმინისტრატორები
შეტყობინებები: 1423
რეპუტაცია: 1
სტატუსი: Offline
დიაგნოსტიკა. ღვიძლის კარცინომას თავდაპირველად ავადმყოფის ჩივილების, ღვიძლის ხელით გასინჯვის (პალპაცია, პერკუსია), ლაბორატორიული კვლევის შედეგების (სისხლში ბილირუბინის და შარდში ულობირინის შემცველობის მატება) მიხედვით ეჭვობენ. დიდი მნიშვნელობა ენიჭება ღვიძლის ულტრაბგერით სკანირებას. იგი იძლევა ამ ორგანოს სტრუქტურის დეტალურად დათვალიერების საშუალებას, დიდი სიზუსტით ავლენს მასში კვანძოვან წარმონაქმნებს და მათ კეთილთვისებიან თუ ავთვისებიან ბუნებასაც კი განსაზღვრავს. ულტრაბგერითი სკანირების კონტროლით შესაძლებელია ღვიძლის დამიზნებითი პუნქცია კანიდან, რაც საშუალებას იძლევა, დაისვას ზუსტი მორფოლოგიური დიაგნოზი და კიბო დიფერენცირებულ იქნეს მსგავსი სიმპტომების მქონე სხვა დაავადებებისგან.
სადავო შემთხვევაში ტარდება კომპიუტერული ტომოგრაფია, მაგნიტურ-ბირთვული რეზონანსული კვლევა, ზოგჯერ - ლაპაროსკოპიული გამოკვლევაც, რომელიც ღვიძლის ზედაპირის დათვალიერების საშუალებას იძლევა. ცვლილების აღმოჩენის შემთხვევაში მისი ზედაპირიდან იღებენ მასალას და ჰისტოლოგიურად იკვლევენ.
ღვიძლის კიბოს ათიდან 7-9 შემთხვევაში სისხლში იმატებს ფეტოპროტეინების შემცველობა. ეს კვლევა შესაძლოა წარმატებით იქნეს გამოყენებული ადრეული დიაგნოსტიკისთვის რისკჯგუფის პაციენტებში.
ზოგჯერ ინფორმაციულია მუცლის ღრუს რენტგენოსკოპიული კვლევაც, ოღონდ პნევმოპერიტონეუმის (მუცლის ღრუში ჰაერის შეყვანის) პირობებში - აირის შეყვანამ შესაძლოა გამოავლინოს ღვიძლის გადიდება და მისი ხორკლიანობა.
დამატებითი მონაცემების მიღება შესაძლებელია ღვიძლის რადიოიზოტოპური სკანირებით, კონტრასტული კვლევით (ჰეპატოგრაფია).

მკურნალობა. ღვიძლის კიბოს რადიკალური მკურნალობა ჯერჯერობით გადაუჭრელ პრობლემად რჩება. მხოლოდ მცირე ზომის იზოლირებული კვანძების შემთხვევაშია შესაძლებელი მათი ქირურგიულად მოშორება (ღვიძლის რეზექცია). სიმსივნის ოპერაბელურობის დადგენა შესაძლებელია მხოლოდ ლაპაროტომიის (მუცლის ღრუს გაკვეთის) შემდეგ, მაგრამ ამ მანიპულაციას იშვიათად მიმართავენ, რადგან, წესისამებრ, ღვიძლის კარცინომა უკურნებელია, ამიტომ უმეტესად მხოლოდ სიმპტომურ მკურნალობას სჯერდებიან. ქიმიოთერაპიული პრეპარატების ვენიდან შეყვანა პრაქტიკულად უეფექტოა. უფრო შედეგიანია პრეპარატების ღვიძლის არტერიიდან შეყვანა.
ღვიძლის მეტასტაზური დაზიანების დროს მკურნალობა სიმსივნის პირველად ლოკალიზაციაზეა დამოკიდებული. მეტასტაზის ქირურგიული წესით მოშორება ეფექტურია, მაგრამ ოპერაცია ნაჩვენებია მხოლოდ ღვიძლის ერთი წილის დაზიანებისა და ღვიძლშიდა მეტასტაზების ნიშნების არარსებობის შემთხვევაში.

პროფილაქტიკა. ვინაიდან ღვიძლის კიბოს განვითარებას ხელს უწყობს ქრონიკული ვირუსული A ჰეპატიტი და ვირუსმატარებლობა, ზოგიერთი პარაზიტული დაავადება, სამრეწველო შხამების ღვიძლზე კანცეროგენული მოქმედება, ამიტომ პირველადი პროფილაქტიკის საფუძველს წარმოადგენს ამ დაავადებების პროფილაქტიკა და გარესამყაროს დაბინძურებისგან დაცვა.
მეორეული პროფილაქტიკა ღვიძლის ქრონიკული დაავადებების ადრეულ გამოვლენასა და სათანადო მკურნალობას გულისხმობს. განსაკუთრებული მნიშვნელობა ენიჭება ალკოჰოლიზმთან ბრძოლას.


http://seaman.ge
 
SEAMANთარიღი: ორშაბათი, 28.06.2010, 17:06 | შეტყობინება # 306
ყველაზე მაგარი ფორუმელი
ჯგუფი: ადმინისტრატორები
შეტყობინებები: 1423
რეპუტაცია: 1
სტატუსი: Offline
შარდის ბუშტის კარცინომის წილად ავთვისებიან სიმსივნეთა 1,5-3% და შარდსასქესო ორგანოთა სიმსივნეების 30-50% მოდის. მამაკაცები ქალებზე 3-4-ჯერ ხშირად ავადდებიან. სიმსივნის ეს ფორმა ყველაზე ხშირად 40-60 წლის ასაკში გვხვდება. შარდის ბუშტის კიბოს განვითარება უკავშირდება თამბაქოს წევას და ზოგიერთი ქიმიური და ბიოლოგიური კანცეროგენის ზემოქმედებას. რეზინის, საღებავების, ქაღალდებისა და ქიმიურ მრეწველობაში გამოყენებული ნივთიერებების კანცეროგენული ნაწილაკები ხელს უწყობს შარდის ბუშტის კიბოს აღმოცენებას. ცნობილია ანილინის მავნე გავლენა. ანილინის საწარმოებში მომუშავეებს შორის შარდის ბუშტის კიბო გაცილებით ხშირად გვხვდება, ამასთანავე, ის ანილინთან კონტაქტის შეწყვეტიდან 10 წლის და უფრო მეტი ხნის შემდეგაც კი შეიძლება განვითარდეს.
კიბოსწინარე დაავადებებს მიაკუთვნებენ კეთილთვისებიან ეპითელურ სიმსივნეებს (პაპილომებს). ესენია ხაოიანი წანაზარდები, რომლებსაც ხშირად გრძელი ფეხი აქვს, ზომით კი ქინძისთავისოდენადან დიდი ვაშლისოდენამდე მერყეობს. არცთუ იშვიათია მრავლობითი პაპილომა (შარდის ბუშტის პაპილომატოზი). კიბოს განვითარების ალბათობა ასევე დიდი აქვთ ქრონიკული ცისტიტით დაავადებულებს.
ყველაზე ხშირად გვხვდება გარდამავალუჯრედული კიბო. შედარებით იშვიათია ბრტყელუჯრედული კიბო და ადენოკარცინომა. შარდის ბუშტი, გარდა პირველადი კიბოსი, შესაძლოა დააზიანოს მეზობელი ორგანოების (წინამდებარე ჯირკვლის, საშვილოსნოს და სხვა) სიმსივნემაც.
სიმპტომები და მიმდინარეობა. შარდის ბუშტის კარცინომის მთავარი სიმპტომია ჰემატურია (შარდში სისხლის მინარევის არსებობა). ასიდან 75 შემთხვევაში ის დაავადების პირველ სიმპტომს წარმოადგენს. ჰემატურია მოულოდნელად ვითარდება. სისხლის მინარევი შესამჩნევია, მაგრამ არ შეინიშნება თირკმლის კიბოსთვის დამახასიათებელი ჭიისმაგვარი სისხლის კოლტები. ჰემატურია უფრო შეუპოვარია, ვიდრე პაპილომის დროს. ინფექციის დართვისა და ცისტიტის განვითარების შემთხვევაში შესაძლოა შარდვა გახშირდეს და მტკივნეული გახდეს. კიბოთი ინფილტრირებისას შარდის ბუშტის კედლის ელასტიკურობა იკლებს, რაც ასევე იწვევს შარდვის გახშირებას. დაავადება შესაძლოა გართულდეს ჰიდრონეფროზით და პიელონეფრიტით.

მეტასტაზირება. შარდის ბუშტის კიბოს მეტასტაზირება ძირითადად ლიმფური გზით ხდება. სიმსივნე მიდრეკილია ბუშტის გარშემო არსებულ ქსოვილებში სწრაფად გავრცელებისკენ. ხშირად ზიანდება მენჯის ლიმფური კვანძები. შედარებით იშვიათად ვითარდება შორეული მეტასტაზები ფილტვებში, ღვიძლსა და ძვლებში. სიმსივნის რეციდივი შესაძლოა აღმოცენდეს როგორც სხივური თერაპიის, ისე ქიმიოთერაპიის შემდეგ. ასეთ შემთხვევაში ტარდება პალიატიური დასხივება ან სიმპტომური მკურნალობა.
დიაგნოსტიკა. ხელით გასინჯვა აუცილებელია, მაგრამ შარდის ბუშტის შიგნით მზარდი პატარა ზომის სიმსივნის შემთხვევაში ნაკლებინფორმაციულია.
შარდის ბუშტის კარცინომის კვლევის ძირითადი მეთოდია ცისტოსკოპია (შარდის ბუშტის ღრუს ენდოსკოპიური დათვალიერება), რომელიც ბუშტის შიგნიდან დათვალიერების, სიმსივნის გამოვლენის, მისი ხასიათისა და გავრცელების დიდი სიზუსტით დადგენის საშუალებას იძლევა. მორფოლოგიური დიაგნოზის დასადგენად ტარდება ბიოფსია.
თუ ცისტოსკოპიის ჩატარება და ჰისტოლოგიური კვლევისთვის მასალის აღება შეუძლებელია, ტარდება შარდის ციტოლოგიური ანალიზი ატიპურ უჯრედებზე.
ბოლო ხანს ფართოდ გავრცელდა შარდის ბუშტის ექოსკოპია და კომპიუტერული ტომოგრაფია, რომლის მეშვეობითაც არა მარტო სიმსივნეს, არამედ ბუშტის კედლისა და მეზობელი ორგანოების დაზიანების ხარისხს და რეგიონულ ლიმფურ კვანძებში მეტასტაზების არსებობა-არარსებობასაც ადგენენ.


http://seaman.ge
 
SEAMANთარიღი: ორშაბათი, 28.06.2010, 17:06 | შეტყობინება # 307
ყველაზე მაგარი ფორუმელი
ჯგუფი: ადმინისტრატორები
შეტყობინებები: 1423
რეპუტაცია: 1
სტატუსი: Offline
შარდის ბუშტის კედლის ინფილტრირების ხარისხისა და ირგვლივ არსებულ ქსოვილებში სიმსივნის გავრცელების დასადგენად ზოგჯერ მიმართავენ რენტგენოლოგიურ კვლევას ორმაგი კონტრასტირების პირობებში (შარდის ბუშტსა და გარს შემოკრულ ბოჭკოებში შეჰყავთ ჟანგბადი). ჰაერის ფონზე შესაძლებელია შარდის ბუშტის კედლის გასქელებისა და სიმსივნის ბუშტის გარეთ გამავალი უბნის ნახვა.
ფილტვებში მეტასტაზების არსებობის გამოსავლენად ტარდება გულმკერდის რენტგენოლოგიური გამოკვლევა. ძვლებში მეტასტაზირების ეჭვის შემთხვევაში ტარდება ძვლების რენტგენოგრაფია.
მკურნალობა. შარდის ბუშტის კარცინომის მკურნალობა გულისხმობს ოპერაციულ ჩარევას, სხივურ და მედიკამენტურ მკურნალობას.

მკურნალობის ტაქტიკა დაავადების სტადიაზეა დამოკიდებული. შარდის ბუშტის კიბოს ადრეულ ეტაპზე შესაძლებელია ადგილობრივი ქიმიოთერაპიის წარმოება. გავრცობილი დაზიანების (ურეთრისა და პროსტატის დაზიანების) და სიმპტომების პროგრესის შემთხვევაში ნაჩვენებია ოპერაცია. ის ტარდება უროონკოლოგიურ ან უროლოგიურ განყოფილებაში და მოითხოვს სპეციფიკურ ცოდნასა და კვალიფიკაციას. ქირურგიული ჩარევა ითვალისწინებს შარდის ბუშტის რეზექციას ან მის ამოკვეთას (მენჯის ლიმფურ კვანძებთან ერთად ან მათ გარეშე), შარდსადენის ნაწლავში გადანერგვას ან კანის გარეთ მის გამოტანას. ზოგჯერ ოპერაციას ქიმიოთრეპიასა და სხივურ თერაპიას ამჯობინებენ, შემდეგ კი, საჭიროებისამებრ, მიმართავენ ქირურგიულ ჩარევას.
რადიკალური ცისტექტომია ღრმად ინფილტრირებული სიმსივნის მკურნალობის არჩევით მეთოდს წარმოადგენს. მამაკაცებში ის შარდის ბუშტისა და პროსტატის ამოკვეთას გულისხმობს, ქალებში - შარდის ბუშტის, ურეთრის, საშოს წინა კედლის და საშვილოსნოს ამოკვეთას. შარდის ბუშტის პლასტიკა მსხვილი ან წვრილი ნაწლავით ხორციელდება. ოპერაციის შემდეგ ასიდან 25 შემთხვევაში ვითარდება რეციდივი.
შარდის ბუშტის ზედაპირული კიბოს ოპერაციის შემდეგ ბუშტის შიგნით წარმოებული ქიმიოთერაპია აქვეითებს რეციდივის განვითარების რისკს.
გავრცობილი კიბოს დროს, როდესაც პროცესში ჩათრეულია მუცლის გარეთა ლიმფური კვანძები და განვითარებულია შორეული მეტასტაზები, შარდის ბუშტში ადგილობრივად წარმოებულ ქიმიოთერაპიას საგულისხმო ეფექტი არ აქვს.
აღსანიშნავია ისიც, რომ ხანგრძლივი სხივური თერაპია ხანგრძლივ რემისიას არ იძლევა.

პროფილაქტიკა. შარდის ბუშტის კარცინომის პროფილაქტიკა ითვალისწინებს პროფესიული მავნე ფაქტორების მოშორებას. უნდა გამოირიცხოს ქიმიურ საწარმოებში მომუშავეთა უშუალო კონტაქტი ქიმიკატებთან, მკაცრად უნდა ჩატარდეს მათი დისპანსერიზაცია. აუცილებელია შარდის ბუშტის კეთილთვისებიანი პაპილომების რადიკალური მკურნალობა (ელექტროკოაგულაცია ან ქირურგიული მეთოდით მოშორება), ანთებითი დაავადებების დროული და სწორი თერაპია.
ბოლო ხანს ჩატარებულმა კვლევებმა ნათელყო შარდის ბუშტის კავშირი მოწევასთან, ამიტომ თამბაქოზე უარის თქმა შარდის ბუშტის სიმსივნის განვითარების საპროფილაქტიკოდ ერთ-ერთ მნიშვნელოვან ღონისძიებას წარმოადგენს.


http://seaman.ge
 
SEAMANთარიღი: ორშაბათი, 28.06.2010, 17:06 | შეტყობინება # 308
ყველაზე მაგარი ფორუმელი
ჯგუფი: ადმინისტრატორები
შეტყობინებები: 1423
რეპუტაცია: 1
სტატუსი: Offline
"კატარაქტა" ბერძნული სიტყვაა და "წყალვარდნილს" ნიშნავს. ძველ ბერძნებს მიაჩნდათ, რომ კატარაქტის დროს გუგაზე ზემოდან ქვემოთ წყალვარდნილივით ეშვებოდა ნაცრისფერი აპკი და ადამიანს თვალისჩინს ართმევდა. სინამდვილეში კატარაქტა ბროლის შემღვრევაა. ბროლი არის ორმხრივამოზნექილი ლინზა, რომელსაც სინათლის სხივების გატარება და ბადურაზე საგნების ფოკუსირება აკისრია. ჯანმრთელი ადამიანის ბროლი გამჭვირვალეა, თავისუფლად ატარებს და გარდატეხს სინათლის სხივს, რის წყალობითაც ადამიანი გარესამყაროს ნორმალურად ხედავს, კატარაქტის დროს კი ბროლის ბიოქიმიური შემადგენლობა იცვლება და ეს ორგანო თანდათან გაუმჭვირვალი ხდება. სინათლის სხივი შემღვრეული ბროლის გავლას ძლივსღა ახერხებს, ამიტომ ადამიანი საგნებს ისე ხედავს, თითქოს დაორთქლილი მინიდან უყურებდეს. დროთა განმავლობაში მხედველობის სიმახვილე უფრო და უფრო მეტად იკლებს.
ჩვეულებრივ, კატარაქტა ორივე თვალს აზიანებს, მაგრამ არა ერთდროულად. ერთ-ერთი თვალი შესაძლოა რამდენიმე თვით, რამდენიმე წლით ადრეც კი დაავადდეს.
სამედიცინო სტატისტიკის მიხედვით, კატარაქტა თვალის ყველაზე გავრცელებული დაავადებაა. ის მთელ მსოფლიოში 40 წელს გადაცილებულთა მესამედს აღენიშნება.
ერთმანეთისგან განასხვავებენ თანდაყოლილ და შეძენილ კატარაქტას. თანდაყოლილი კატარაქტის დროს ბროლის შემღვრევა, წესისამებრ, შემოსაზღვრულია და არ პროგრესირებს, შეძენილ ფორმას კი პროგრესირებადი ხასიათი აქვს.
თანდაყოლილი კატარაქტა ყოველი 10 000 ახალშობილიდან ერთს აღენიშნება. დაავადების მიზეზი შესაძლოა იყოს ორსულობის პერიოდში დედის მიერ გადატანილი ინფექციური დაავადება, მის მიერ სტეროიდული ჰორმონების მიღება, ალკოჰოლისა და ნარკოტიკების მოხმარება.
შეძენილ კატარაქტას, განვითარების მიზეზის კვალობაზე, რამდენიმე ჯგუფად ყოფენ:
ასაკობრივი (ხანდაზმულთა) კატარაქტა;
ტრავმული კატარაქტა - ვითარდება როგორც დახურული ტრავმის, ისე თვალის კაკალში შემავალი ჭრილობის შედეგად;
გართულებული კატარაქტა - ვითარდება თვალის გარსის სისხლძარღვების ანთების (უვეიტი), მაღალი ხარისხის ახლომხედველობის, გლაუკომის, ბადურას პიგმენტური დეგენერაციისა და თვალის ზოგიერთი სხვა დაავადების ფონზე;
სხივური კატარაქტა - ბროლის შემღვრევა გამოწვეულია სხივური ენერგიის - ინფრაწითელი სხივების (ჩვეულებრივ, პროფესიულია, მაგალითად, მინის მბერავების კატარაქტა), რენტგენისა და რადიაციის ზემოქმედებით;
ტოქსიკური კატარაქტა - ამ ჯგუფს მიაკუთვნებენ წამლისმიერი კატარაქტების დიდ ნაწილს, რომლებიც აღმოცენდება ზოგიერთი წამლის (კორტიკოსტეროიდების, მალარიის საწინააღმდეგო პრეპარატების და სხვათა) ხანგრძლივი მიღების შედეგად;
ორგანიზმის ზოგადი დაავადებებით (შაქრიანი დიაბეტი, ჰიპოთირეოზი, ნივთიერებათა ცვლის დარღვევები) გამოწვეული კატარაქტა.

კატარაქტის განვითარების რისკს ზრდის მდედრობითი სქესი, თვალის მუქი ფერი, სიმსუქნე, მუქი კანი, ნიკოტინისა და ალკოჰოლის მოხმარება.

სიმპტომები და მიმდინარეობა. განასხვავებენ კატარაქტის 4 სტადიას: დაწყებითს, უმწიფარს, მწიფესა და გადამწიფებულს.
დაწყებითი კატარაქტა. კატარაქტის ყველაზე ადრეულ ნიშნად მიიჩნევენ ბროლის გაწყლიანებას - მის შიგნით ჭარბი სითხის დაგროვებას. ეს სითხე ბროლის ქერქოვან შრეში, ბოჭკოებს შორის გროვდება. მოგვიანებით ქერქში ჩნდება დამახასიათებელი შემღვრევა, რომელიც უფრო მეტად არის გამოხატული ბროლის უკანა ზედაპირზე. დაწყებითი კატარქტის დროს ავადმყოფთა უმრავლესობა უჩივის მხედველობის ველში შავი მოძრავი წერტილების გაჩენას, გამოსახულების გაორებასა და გაბუნდოვანებას, საგნების მოყვითალოდ აღქმას. დაავადების ამ სტადიაში მხედველობა, პრაქტიკულად, არ სუსტდება.
კატარაქტის დაწყებითი სტადია 2-დან 15 წლამდე გრძელდება.


http://seaman.ge
 
SEAMANთარიღი: ორშაბათი, 28.06.2010, 17:06 | შეტყობინება # 309
ყველაზე მაგარი ფორუმელი
ჯგუფი: ადმინისტრატორები
შეტყობინებები: 1423
რეპუტაცია: 1
სტატუსი: Offline
უმწიფარი სტადია. პროცესი პროგრესირებს. შემღვრევა კაფსულისა და ცენტრალური ოპტიკური უბნისკენ ვრცელდება. დაწყებითი კატარაქტის დროს შემღვრევა ოპტიკური ზონის გარეთ არის, ამიტომ მისი არსებობა მხედველობის სიმახვილეზე არ აისახება, უმწიფარ სტადიაში კი ბროლის ნივთიერების ძლიერი შემღვრევა მხედველობის სიმახვილეს მკვეთრად აქვეითებს.
რაც უფრო მწიფდება კატარაქტა, მით უფრო შესამჩნევია სიმპტომები. პაციენტები უჩივიან მხედველობის თანდათანობით დაქვეითებას, საგნებს ხედავენ ბურუსით მოცულს, სათვალე არ შველით, მომატებული აქვთ მგრძნობელობა სინათლის მიმართ. თანდათან ბაცდება გუგაც.
მწიფე კატარაქტა. ბროლის ქერქის ყველა ნაწილი შემღვრეულია. ზოგჯერ ამ სტადიას ყოფენ ორ ფაზად - თითქმის მწიფე კატარაქტად, როცა ქერქში შემღვრევა ფართოა, მხედველობის სიმახვილე დაქვეითებულია, მაგრამ პაციენტი არჩევს თვალის სიმახვილის შესამოწმებელი სპეციალური ტაბულის პირველ ორ სტრიქონს და მწიფე კატარაქტად, როცა ბროლის ნივთიერება სავსებით შემღვრეულია, ხოლო მხედველობის სიმახვილე იმდენად არის დაქვეითებული, რომ პაციენტი მხოლოდ სინათლეს აღიქვამს.
გადამწიფებული კატარაქტა. იწყება ბროლის ბოჭკოების დაშლა. ბროლის ნივთიერება თხიერდება, კაფსულა იკეთებს ნაკეცებს, ქერქი იღებს ერთგვაროვან რძისფერს, შედარებით მკვრივი ბირთვი სიმძიმის ძალის გავლენით დაბლა იწევს.

კატარაქტის კლინიკური გამოვლინება ბროლის შემღვრევის ადგილზეა დამოკიდებული. ამის კვალობაზე, განასხვავებენ:
წინა პოლარულ კატარაქტას;
უკანა პოლარულ კატარაქტას;
თითისტარისებურ კატარაქტას;
შრეობრივ კატარაქტას;
ბირთვულ კატარაქტას;
კორტიკალურ კატარაქტას;
უკანა სუბკაფსულურ კატარაქტას;
ტოტალურ კატარაქტას.

მაგალითად, ბირთვული (ცენტრალური) კატარაქტის დროს თავდაპირველად ირღვევა შორი მხედველობის სიმახვილე, ავადმყოფი საგნებს ისე ხედავს, როგორც ბურუსში. საღამოს და მოღრუბლულ ამინდში ავადმყოფი უკეთ ხედავს, ვიდრე დილით, რაც იმით აიხსნება, რომ კარგი განათებისას გუგები ვიწროვდება და ბროლის შემღვრეულ ცენტრალურ ნაწილში გავლილი სინათლის ოდენობა საკმარისი არ არის, შებინდებისას კი გუგები ფართოვდება და თვალში სხივები ბროლის გამჭვირვალე პერიფერიიდან შედის.
ბროლის ქერქში არსებული შემღვრევის (კორტიკალური კატარაქტის) საწყის სტადიაში მხედველობის სიმახვილე საერთოდ არ იცვლება. ასეთი კატარაქტა ნელა პროგრესირებს.
სუბკაფსულური კატარაქტა სწრაფი პროგრესირებით გამოირჩევა და ავადმყოფი მხედველობას რამდენიმე თვეში კარგავს.

საეჭვო ნიშნები
მხედველობა მოულოდნელად ქვეითდება - თვალწინ თითქოს ნისლი ჩნდება;
მხედველობის დაქვეითება არ უკავშირდება თვალზე დატვირთვის მატებას;
მსხვილი შრიფტით ნაბეჭდი ტექსტის კითხვა ჭირს, სათვალე მხედველობას არ აუმჯობესებს;
ჭირს შორს მდებარე საგნების გარჩევა;
ნელ-ნელა ირგვლივ მდებარე საგნები კარგავენ მოხაზულობას და ორდებიან;
თვალები სინათლისადმი ზედმეტად მგრძნობიარე ხდება;
გუგები, რომლებიც, ჩვეულებრივ, შავია, შესაძლოა გაბაცდეს.


http://seaman.ge
 
SEAMANთარიღი: ორშაბათი, 28.06.2010, 17:07 | შეტყობინება # 310
ყველაზე მაგარი ფორუმელი
ჯგუფი: ადმინისტრატორები
შეტყობინებები: 1423
რეპუტაცია: 1
სტატუსი: Offline
დიაგნოსტიკა და მკურნალობა. კატარაქტაზე სულ მცირე ეჭვის შემთხვევაშიც კი აუცილებელია ოფთალმოლოგთან ვიზიტი. მხოლოდ მას შეუძლია სწორი დიაგნოზის დასმა. ექიმი სადიაგნოსტიკოდ ატარებს ბიომიკროსკოპიას - თვალის დათვალიერებას, ოფთალმოსკოპიას - თვალის ფსკერის დათვალიერებას - და ჩვენებიდან გამომდინარე, სხვა ოფთალმოლოგიურ კვლევებს.
არსებობს კატარაქტის საწინააღმდეგო სპეციალური მედიკამენტებიც. ისინი უმთავრესად ბროლში მიმდინარე ნივთიერებათა ცვლაზე ახდენენ გავლენას. წვეთებთან ერთად რეკომენდებულია თვალისთვის განკუთვნილი ვიტამინებისა და მოცვის შემცველი მედიკემენტების მიღება.
თუ მედიკამენტური მკურნალობა დაავადების საწყის ეტაპზევე დავიწყეთ და უწყვეტად განვაგრძეთ, შესაძლოა, პროცესი შევაფერხოთ, მაგრამ ამ გზით განკურნება შეუძლებელია. კატარაქტისგან განკურნების ერთადერთი გზა ოპერაციაა.
არსებობს კატარაქტის ოპერაციული მკურნალობის რამდენიმე მეთოდი: ინტრაკაფსულური ექსტრაქცია, ექსტრაკაფსულური ექსტრაქცია, ულტრაბგერითი ფაკოემულსიფიკაცია, ლაზერული ფაკოემულსიფიკაცია. ოპერაციისას ხდება ხელოვნური ბროლის ჩანერგვა. ჩამოთვლილ მეთოდთაგან ორი უკანასკნელი ე.წ. უნაკერო ოპერაციაა: სპეციალური ულტრაბგერითი ან ლაზერული აპარატის მეშვეობით ხდება ბროლის დანაწევრება, ამოღება და ხელოვნური კუმშვადი ბროლის იმპლანტაცია.
ყოველ ცალკეულ შემთხვევაში ექიმი პაციენტის მდგომარეობის გათვალისწინებით არჩევს ოპერაციის მეთოდს. თუ ორივე თვალის ოპერაციაა საჭირო, ქირურგიული ჩარევა ჯერ უფრო ნაკლებად მხედველ თვალზე ხდება. ერთდროულად ორივე თვალის ოპერაცია არ ტარდება.
პროფილაქტიკა. კატარაქტის პროფილაქტიკა ითვალისწინებს ამ დაავადების ადრეულ გამოვლენას, სათანადო მკურნალობას თანამედროვე მეთოდებით და ექიმის დანიშნულების ზედმიწევნით შესრულებას.


http://seaman.ge
 
SEAMANთარიღი: ორშაბათი, 28.06.2010, 17:07 | შეტყობინება # 311
ყველაზე მაგარი ფორუმელი
ჯგუფი: ადმინისტრატორები
შეტყობინებები: 1423
რეპუტაცია: 1
სტატუსი: Offline
კბილის ქვა კბილის ზედაპირზე არსებული რბილი ნადებისგან წარმოიქმნება. ის მუქი ფერისაა, რაც იმით აიხსნება, რომ მის შემადგენლობაში შედის საკვების ნარჩენები, ბაქტერიები, მკვდარი ქსოვილები, კალციუმის, ნატრიუმის მარილები. ქვა თავდაპირველად რბილი ნადების დაგროვების ადგილებში ყალიბდება. ეს ის ადგილებია, რომლებიც ღეჭვის დროს სათანადოდ არ იწმინდება. დაგროვილი ნადები მინერალური კომპონენტებით იჟღინთება და მაგრდება.
თუ ადამიანი თავის კბილებს სარკეში კარგად დააკვირდება, მუქი ლაქების არსებობას შეამჩნევს. თუ ეს ლაქები საღეჭ ზედაპირზე მდებარეობს, მაშინ მათ კბილის ქვებთან საერთო არაფერი აქვს, მაგრამ თუ ლაქები კბილის შიგნითა და გარე ზედაპირზეა განლაგებული, მაშინ ეს ქვა ყოფილა. ჩვეულებრივ, ქვა ღრძილთან ახლოს მდებარეობს.
კბილის ქვის ჩამოყალიბებას, როგორც წესი, 4-6 თვე სჭირდება. პირველი ქვები მოზარდ ასაკში ჩნდება. შემდეგ, პირის ღრუს არასათანადო ჰიგიენის შემთხვევაში, მათი რაოდენობა თანდათან იმატებს.
კბილი ქვის წარმოშობის მიზეზად შესაძლოა იქცეს შემდეგი ფაქტორები:
კბილების არარეგულარული ან არასწორი წმენდა;
რაციონში რბილი საკვების სიჭარბე;
ღეჭვა მხოლოდ ცალ მხარეს;
უხარისხო კბილის ჯაგრისისა და პასტის გამოყენება;
ნივთიერებათა (პირველ რიგში - მარილოვანი) ცვლის დარღვევა.

კბილის ქვის წარმოშობის მიზეზად ასევე შეიძლება იქცეს კბილების არასწორი განლაგება, ბჟენების ჩასმის გამო მათი ზედაპირის სიგლუვის დარღვევა. კბილის ქვის წარმოქმნის პირველი ნიშანია ღრძილების ქავილი, სისხლდენა და პირიდან უსიამოვნო სუნი. უყურადღებობის შემთხვევაში შესაძლოა კბილის გარემომცველი ყველა ქსოვილი დაზიანდეს, კბილი მოირყეს და ამოვარდეს.
ლოკალიზაციის მიხედვით განასხვავებენ ღრძილზედა (ნერწყვისმიერ) ქვას, რომელიც ლოკალიზდება კბილის ყელის არეში და ღრძილქვეშა (შრატისმიერ) ქვას, რომელიც კბილის ფესვზეა მიმაგრებული. ქვა შესაძლოა პროთეზზეც გაჩნდეს, თუ პატრონმა მას სათანადოდ არ მოუარა.
ღრძილზედა ქვა შეუიარაღებელი თვალითაც ჩანს. მას აქვს თეთრი ან მოყვითალო ფერი, არის თიხისმაგვარი ან მყარი. ღრძილზედა ქვა სპეციალური ინსტრუმენტით ადვილად შორდება კბილის ზედაპირს.
ღრძილქვეშა ქვა, ჩვეულებრივ, მაგარი და მკვრივია. მისი აღმოჩენა შესაძლებელია მხოლოდ სპეციალური სტომატოლოგიური ინსტრუმენტების დახმარებით. არის მომწვანო-მოშავო ან მუქი ყავისფერი, მჭიდროდ ეკვრის კბილის ფესვს.
გაქვთ თუ არა კბილებზე ქვები, იოლი დასადგენია: აიღეთ ბამბის ტამპონი, დაასველეთ ლუგოლის ხსნარში და კბილები გაიწმინდეთ. ქვა და ნადები შეიღებება. ასეთ შემთხვევაში პაროდონტიტის თავიდან ასაცილებლად, რასაც დროთა განმავლობაში გამოიწვევს ქვა, აუცილებლად მიმართეთ სტომატოლოგს.
კბილებიდან ქვების მოცილება რეკომენდებულია ყოველ ექვს თვეში ერთხელ.
კბილის ქვის მოშორება რამდენიმე ეტაპს მოიცავს:
ქვისა და ნადების მოშორებას (ულტრაბგერისა და ხელის ინსტრუმენტის დახმარებით);
კბილების მოხვეწას;
კბილების გაპრიალებას.


http://seaman.ge
 
SEAMANთარიღი: ორშაბათი, 28.06.2010, 17:07 | შეტყობინება # 312
ყველაზე მაგარი ფორუმელი
ჯგუფი: ადმინისტრატორები
შეტყობინებები: 1423
რეპუტაცია: 1
სტატუსი: Offline
მოხვეწისა და გაპრიალების ნაცვლად კბილებზე შეიძლება დაიდოს დამცავი პასტა.
კბილის ქვის მოშორება შესაძლებელია გაუტკივარებითაც.
კბილის ქვის საპროფილაქტიკოდ აუცილებელია კბილის სწორად ხეხვა, ხარისხიანი კბილის ჯაგრისისა და პასტის გამოყენება და სტომატოლოგთან რეგულარული ვიზიტი. სასურველია, გამოიყენოთ ასევე კბილის ძაფი (რადგან ქვა ყველაზე ხშირად კბილებს შორის ჩნდება), კბილების საწმენდი ჩხირები, პირის ღრუში გამოსავლები სითხეები და ენის საწმენდი.
კბილები დღეში ორჯერ მაინც უნდა გაიხეხოთ: ნასაუზმევს და საღამოს, ძილის წინ. იდეალურ შემთხვევაში კბილების გახეხვა სასურველია ყოველი ჭამის შემდეგ. ხეხვის დროს განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიექცეს ქვედა საჭრელი კბილების შიდა ზედაპირს და ზედა გვირგვინოვანი კბილების გარე ზედაპირს, განსაკუთრებით - ღრძილთან ახლოს. ასევე დიდი ყურადღებით უნდა გაიხეხოთ ეშვები.
ცაციებმა კბილების ხეხვა უნდა დაიწყონ ზედა ყბის მარცხენა ნაწილიდან, მემარჯვენეებმა - მარჯვენადან. ცალკე უნდა გაიხეხოთ გარე, ცალკე - შიდა და ცალკე - საღეჭი ზედაპირები. კბილების ხეხვა 3 წუთი მაინც უნდა გაგრძელდეს. კბილების გამოხეხვის შემდეგ ჯაგრისი კარგად უნდა გაირეცხოს წყლით და გაშრეს. მისი გამოცვლა საჭიროა ყოველ 3-6 თვეში ერთხელ.
აუცილებელია კბილებს შორის არსებული არის მოვლაც. მათი გაწმენდა საჭიროა საღამოს, კბილების გახეხვის წინ. თუ კბილებს შორის არე ფართოა, შეიძლება სპეციალური ჯაგრისის გამოყენება, ხოლო თუ კბილები მჭიდროდ არის მიჯრილი ერთმანეთთან, სპეციალური ძაფი გამოიყენეთ. კბილებს შორის ჩარჩენილი საკვების ამოსაღებად შეიძლება სპეციალური ჩხირების გამოყენებაც.
თუ ყოველი კვების შემდეგ ვერ ახერხებთ კბილების გახეხვას, შეგიძლიათ, ღეჭოთ რეზინი, რომლის შემადგენლობაში შედის ქსილიტები - ეს ნივთიერებები კბილებს კარიესისგან იცავს. თუმცა, რასაკვირველია, საღეჭი რეზინი ჯაგრისს ვერ შეცვლის.


http://seaman.ge
 
SEAMANთარიღი: ორშაბათი, 28.06.2010, 17:07 | შეტყობინება # 313
ყველაზე მაგარი ფორუმელი
ჯგუფი: ადმინისტრატორები
შეტყობინებები: 1423
რეპუტაცია: 1
სტატუსი: Offline
კერატიტი თვალის რქოვანა გარსის ანთებითი დაავადებაა. ის შესაძლოა გამოიწვიოს ტრავმამ, ბაქტერიულმა ან ვირუსულმა ინფექციამ, სოკომ, ქრონიკულმა დაავადებებმა (ტუბერკულოზმა, სიფილისმა და სხვა), ავიტამინოზმა, დისტროფიულმა ცვლილებებმა.
კერატიტი მძიმე დაავადებაა - რქოვანა გარსის შემღვრევამ, გუგის არეში შეხორცებათა გაჩენამ და კერატიტის სხვა შედეგებმა შესაძლოა მხედველობის მყარი, შეუქცევადი დაქვეითება გამოიწვიოს. მძიმე შემთხვევაში შესაძლოა განვითარდეს ენდოფთალმიტი (თვალის შიგნითა გარსის ანთება) და პანოფთალმიტი (თვალის ყველა გარსის ჩირქოვანი ანთება). დაავადება გრძელდება რამდენიმე კვირას ან რამდენიმე თვეს.
ზედაპირული (გვერდითი) კატარული კერატიტი. კერატიტის ეს ფორმა ვითარდება კონიუნქტივიტის (თვალის შემაერთებელქსოვილოვანი ანთება), ბლეფარიტის (ქუთუთოს კიდეების ანთება), ქრონიკული დაკრიოცისტიტის (საცრემლე პარკის ანთება) დროს. თან სდევს სინათლის შიში, თვალის ტკივილი. რქოვანას ირგვლივ კონიუნქტივა წითლდება. რქოვანას კიდეებში წარმოიქმნება ერთეული ან ერთმანეთში გარდამავალი ინფილტრატები, რომლებიც შესაძლოა დაწყლულდეს. შემდგომში რქოვანა გარსში სისხლძარღვები ჩაიზრდება.
კერატიტის ამ სახესხვაობას ახასიათებს ხანგრძლივი მიმდინარეობა გამოხატული დინამიკის გარეშე.

მკურნალობა. უწინარეს ყოვლისა, აუცილებელია დაავადების მიზეზის აღმოფხვრა. ადგილობრივად ინიშნება:
ხსნარები - პენიცილინისა, 1%-იანი ტეტრაციკლინისა, 0,25%-იანი ლევომიცინისა, 0,5%-იანი გენტამიცინისა, 20-30%-იანი სულფაცილ-ნატრიუმისა, 10-იანი სულფაპირიდაზინ-ნატრიუმისა;
ალამოები: 1%-იანი ტეტრაციკლინისა, 1%-იანი ერითრომიცინისა, 1%-იანი სინტომიცინის ემულსია, სოლკოსერილი;
გუგების გამაფართოებელი ხსნარები: 1%-იანი გომატროპინი, 1%-იანი პლატიფილინი;
ვიტამინის წვეთები;
ჰიდროკორტიზონის ხსნარი (სიფრთხილით).

შინაგანად: 10%-იანი კალციუმის ქლორიდის ხსნარი, დიმედროლი, პიპოლფენი, სუპრასტინი.

რქოვანას მცოცავი წყლული. უმეტესად რქოვანას ტრავმისა და მიკროტრავმების შედეგად აღმოცენდება. იწყება მწვავედ: თვალის ძლიერი ტკივილით, სინათლის შიშით, ჩირქოვანი გამონადენით. კონიუნქტივა წითლდება და შუპდება. რქოვანა გარსზე ჩნდება მორუხო-მოყვითალო ინფილტრატი, რომელიც სწრაფად წყლულდება. ყალიბდება დეფექტი, რომლის ერთი კიდე თითქოს ამოთხრილია. პროცესი იწყებს გავრცელებას ჯანმრთელ ქსოვილებზე. შესაძლოა, მასში ჩაერთოს თვალის შიგაAგარსებიც. გამორიცხული არ არის რქოვანა გარსის გახევა.
რქოვანას მცოცავი წყლული, კარგი დასასრულის მიუხედავად, ტოვებს შეუქცევად შემღვრევას.


http://seaman.ge
 
SEAMANთარიღი: ორშაბათი, 28.06.2010, 17:07 | შეტყობინება # 314
ყველაზე მაგარი ფორუმელი
ჯგუფი: ადმინისტრატორები
შეტყობინებები: 1423
რეპუტაცია: 1
სტატუსი: Offline
მკურნალობა. რქოვანა გარსის მცოცავი წყლულის მკურნალობა აუცილებლად სტაციონარში უნდა ჩატარდეს. თვალში აწვეთებენ ანტიბიოტიკებს, სულფანილამიდებს, გუგის გამაფართოებელ საშუალებებს. ანტიბიოტიკი შეჰყავთ ასევე კონიუნქტივის ქვეშ.
ზოგადი მკურნალობა გულისხმობს კუნთებსა და ვენებში ანტიბიოტიკების ინექციას, სულფანილამიდების, მადესენსიბილიზებელი საშუალებების დალევას. მძიმე შემთხვევაში ტარდება კრიოაპლიკაცია (დაბალ - -9-18 გრადუს ტემპერატურაზე), დიათერმოკოაგულაცია (მაღალი სიხშირის დენით), ტუშირება 10%-იანი იოდის სპირტხსნარით, წყლულის დაფარვა ბიოლოგიურად აქტიური ქსოვილებით (კონიუნქტივა, პლაცენტა, დონორის რქოვანა გარსი).

ვირუსული კერატიტი. არსებობს ვირუსული კერატიტის მრავალი ფორმა და სახესხვაობა.
პირველადი ჰერპესული კერატიტი გვხვდება 5 წლამდე ასაკის ბავშვებში, იმ დროს, როდესაც ვირუსი პირველად იჭრება ორგანიზმში.
დაავადება იწყება მწვავედ: აღმოცენდება სინათლის შიში, ცრემლდენა, ამას ერთვის რეაქცია რეგიონული ლიმფური კვანძების მხრივ, რქოვანა გარსზე ჩნდება სხვადასხვა ფორმისა და ლოკალიზაციის შემღვრევა და შეშუპება, გამოხატულია ფერადი გარსის ანთებითი რეაქცია. ხშირად კერატიტს დაერთვის მეორეული ინფექციაც, რომელიც დაავადების მიმდინარეობას ართულებს.
პოსტპირველადი ჰერპესული კერატიტი სხვადასხვანაირია. ზედაპირული ფორმის დროს შემღვრევა მკვეთრია, მაგრამ დაავადება გამოხატული კლინიკური სურათის გარეშე მიმდინარეობს. ასეთი ფორმა იშვიათად გვხვდება. ხისებრი კერატიტი გამოირჩევა რქოვანა გარსის ზედაპირზე ტოტებისმაგვარი დეფექტის არსებობით და მწვავედ მიმდინარეობს. ღრმა ფორმები პათოლოგიურ პროცესში ითრევენ რქოვანა გარსის შიდა შრეს, რასაც მოჰყვება გავრცობილი დაწყლულება და უხეში ლიბრის ჩამოყალიბება.
ვირუსული კერატიტებისთვის დამახასიათებელია რქოვანა გარსის მგრძნობელობის დაქვეითება და საწყის სტადიაში სუსტი რეაქცია კონიუნქტივის მხრივ (არა ყოველთვის). დაავადება რეციდიული მიმდინარეობით გამოირჩევა. ვირუსულ კერატიტს, წესისამებრ, წინ უძღვის კანზე ჰერპესული გამონაყარის გაჩენა და ვირუსული ინფექცია.

მკურნალობა. სასურველია, ვირუსული კერატიტის მკურნალობა სტაციონარში ჩატარდეს. ადგილობრივად ინიშნება ინტერფერონი, გამაგლობულინი, სპეციალური მალამოები. ზოგადი მკურნალობა გულისხმობს ვიტამინოთერაპიას, იმუნიტეტის სტიმულირებას (მაგ., ლევამიზოლით). შედარებით გვიანდელ პერიოდში ადგილობრივად იყენებენ რქოვანა გარსის ეპითელიზაციის გამაუმჯობესებელ პრეპარატებს. მეორეული ინფექციის პროფილაქტიკისთვის ინიშნება ანტიბიოტიკები.


http://seaman.ge
 
SEAMANთარიღი: ორშაბათი, 28.06.2010, 17:08 | შეტყობინება # 315
ყველაზე მაგარი ფორუმელი
ჯგუფი: ადმინისტრატორები
შეტყობინებები: 1423
რეპუტაცია: 1
სტატუსი: Offline
კერატომა არის კანის კეთილთვისებიანი სიმსივნე - კანის რქოვანა გარსის წანაზარდი, რომელიც უმეტესად კანის ერთგვარი რეაქციაა ულტრაიისფერ გამოსხივებაზე. ის ვითარდება 40-50 წლის შემდეგ, მამაკაცებსა და ქალებში - თანაბარი სიხშირით.
თავდაპირველად წარმოიქმნება ოდნავ აქერცლილზედაპირიანი მონაცისფრო ან ყავისფერი ლაქა, რომელიც თანდათან სქელდება და იფარება მკვრივი ქერქით, რომელიც ზოგჯერ იფშვნება და ცვივა. ამ დროს დაზიანებული უბანი შესაძლოა აგვტკივდეს და სისხლმა დაიწყოს დენა.
კერატომა შესაძლოა გაავთვისებიანდეს. სწორედ ამიტომ არის მიზანშეწონილი დიდი და ტრავმირებული კერატომების დროული მოშორება.


http://seaman.ge
 
მეზღვაურთა გაერთიანებული ფორუმი » ☜♡☞ მეზღვაურთა ფორუმი ☜♡☞ » ☜♡☞ მედიცინა, კულინარია და დიეტა ☜♡☞ » სამედიცინო ენციკლოპედია
ძებნა:

ჰოსტერი uCoz